Wielkanoc

Wielkanoc obchodzona jest w Polsce od chrystianizacji kraju w 966 roku. Na przestrzeni wieków polskie tradycje wielkanocne rozwinęły się w bogaty zbiór obrzędów religijnych i ludowych. Data Wielkanocy wyznaczana jest na podstawie komputu - wypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, przypadającej w dniu równonocy wiosennej lub po niej. Zasada ta została ustalona na Soborze Nicejskim w 325 roku.

Tydzień poprzedzający Wielkanoc wypełniony jest przygotowaniami. W Wielką Sobotę rodziny zanoszą do kościoła koszyczki z pokarmami (święconkę) do poświęcenia - zazwyczaj zawierają one jajka, chleb, sól, kiełbasę i figurkę baranka. Poranek wielkanocny rozpoczyna się mszą rezurekcyjną, często odprawianą o świcie. Uroczyste śniadanie wielkanocne, które po niej następuje, obejmuje poświęcone pokarmy, a także żurek, białą kiełbasę oraz różnorodne ciasta i wypieki.

Pisanki są jednym z głównych symboli polskiej Wielkanocy. Tradycja zdobienia jajek skomplikowanymi wzorami techniką batikową jest szczególnie żywa w południowo-wschodniej Polsce. Rodziny gromadzą się na wielodaniowym śniadaniu wielkanocnym i spędzają razem cały dzień. Wiele zwyczajów regionalnych różni się w zależności od regionu Polski, w tym tradycyjne tańce i procesje.